Na wstępie należy zaznaczyć, że jest to nowość w stosunku do dotychczas obowiązujących na gruncie prawa rodzinnego ustrojów majątkowych, przejęta z prawa niemieckiego, mając na względzie dobrą praktykę w tym zakresie w Niemczech.

Generalnie można powiedzieć, że system rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków jest systemem pełnej rozdzielności majątkowej, natomiast jego specyfika przejawia się w momencie ustania tego ustroju, czy to przez rozwód, czy też zmianę systemu majątkowego, czy też z powodu śmierci jednego z małżonków. W trakcie trwania owego systemu pomiędzy małżonkami, istnieje zupełna rozdzielność majątkowa, do której w pełni mają zastosowanie zasady opisane jak wyżej. Po ustaniu zaś tego systemu następuje specyficzne rozliczenie pomiędzy małżonkami, polegające na zrównaniu ze sobą nie tyle majątków osobistych każdego z małżonków, ile tego czego się w trakcie trwania ustroju dorobili, czyli tzw. dorobków.

Wprowadzenie tej nowości do Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego odpowiada przede wszystkim zmianom społecznym. Zmiany te polegają na tym, że majątek rodzinny - dotychczas służący z reguły celom konsumpcyjnym - coraz częściej służy też celom gospodarczym, produkcyjnym. Cele te wymagają znacznej swobody każdego z małżonków w podejmowaniu decyzji majątkowych, większej niż ta, którą może dać najbardziej nawet zliberalizowany system wspólności majątkowej. Jednocześnie omawiany reżim majątkowy odpowiada postulatom sprawiedliwego podziału dorobku małżeństwa na wypadek jego ustania. Przejawia się to zwłaszcza w tym, gdy jeden z małżonków zajmował się prowadzeniem domu i wychowywaniem wspólnych dzieci, po to właśnie żeby drugi z nich miał czas na robienie kariery zawodowej.